Berg en Dal

12-05-2019
geplaatst door: Dorien

Zondag 12 mei 2019: Ajax wint de landstitel, de volleyballers van Orion zijn ook kampioen geworden. Er zullen vandaag vele trotse moeders zijn op grootse kampioenen. Maar soms zijn er ook kleine kampioensmomentjes te vieren.

Deze zondag begint om 6:15, ik ben klaarwakker. Mijn maag krimpt al aan beetje samen. Honger? Nee niet echt, het zijn gewoon de zenuwen die opspelen. Vandaag staat Berg en Dal op de toerkalender. Ik heb de oude blogs er eens op nagelezen en volgens Wim Leunen moet dit de kroon op de toertochten van de Pedaleur zijn.
Tja, dan moet ik toch maar gaan. Zoiets wil je als kersvers C-lid natuurlijk niet missen.

Gelukkig is het prachtig weer, fris maar droog. En ik heb nieuwe schoenhoesjes, grote kans dat ik aan het eind van deze rit nog wel voel dat ik twee voeten heb in plaats van één zoals een paar weken geleden.
Herman is de chef vandaag en vol goede moed gaan we op weg naar Peeskes bult. Ik lach vrolijk (dat doe ik vaker) zelfs als we die rotbult opgaan. Als laatste kom ik boven maar zoals Tom Dumoulin gisteren na de tijdrit in de Giro zei: "Ik heb alles gegeven". Tevreden ben ik echter niet. Dat wordt flink oefenen deze zomer!

De tocht gaat verder en uiteindelijk komt het moment dat Herman roept: jongens leef je uit, de koffie wacht boven! We gaan de Oudekleefsebaan op net zoals een paar honderd andere wielrenners. Het blijkt dat vandaag de ronde van Nijmegen gereden wordt. Dat is dan weer gunstig voor mij want in die mierenhoop van wielrenners jong, oud of met flinke O-benen (volgens Edwin zijn dat postbodes) valt het niet zo op dat ik met een slakkengang naar boven kruip. Ik haal zelfs een paar jonge meiden in (geen idee hoeveel klimwerk die al gehad hebben maar het voelt toch goed). Een paar fanatiekelingen (petje af!) gaan nog door naar de oude Holleweg terwijl de meesten al genieten van koffie met taart en/of bonbons. Het is tenslotte moederdag!

De terugtocht gaat over een rommelige Waalbrug, dan rechtsaf de prachtige polder door en via het romantische pontje bij Pannerden in een stevig tempo naar Doetinchem. Het laatste stuk heb ik nog "rijdend windscherm" op links nodig maar terwijl ik dit schrijf heb ik toch ook een klein kampioensmomentje. Blij dat ik vandaag gegaan ben, Herman en alle C-rijders bedankt! Het was een prachtige en gezellige tocht. Mijn moederdag is geslaagd!


...alle blogs...