Beenstukken




28-04-2019
geplaatst door: Jack

Vandaag was de dag van de mooie Achterhoekse landschappen met een heel klein, maar dan wel een heel heel klein stukje Twente èn van de slaperige dorpjes. Ik kan als import-Achterhoeker, na bijna twintig jaar hier wonen kan ik nog steeds niet fatsoenlijk høken zeggen, nog steeds heel erg genieten van het vlakke Achterhoekse landschap. Vlak daar houd ik van en met een beetje wind erbij wordt het dan een echt feest. Beide ingrediënten waren vandaag aanwezig.
Er waren vandaag wel wat zaken die de focus op het mooie coulisselandschap en de fraaie dorpjes èn de wind vertroebelden; zeg maar gerust wreed verstoorden. Beenstukken waren de voornaamste verstoorders maar vlak ook onvoorziene plaspauzes, haar, bevroren appeltaart en dus een extreem lange koffiepauze niet uit.
Beenstukken dus. Hebben we er één in ons midden die begin te zeuren dat hij teveel weerstand ondervindt van zijn beenstukken. Ik meen dat ik dit heerschap al een keer of tig met dat setje beenstukken heb zien rijden. Al die keren hoorde we geen overtogen woord maar vandaag kon hij bijkans over niets anders praten. Tijdens de pauze trok hij ze wel uit maar ik vermoed dat de grote sociale druk vanuit de groep, er werd gedreigd met een vermelding in de blog, hem deed besluiten om ze uit te trekken. Missie mislukt zou ik willen zeggen.
Het bleef echter niet bij dit ene paar beenstukken, integendeel, er was nog een lid van ons illustere gezelschap waar wij als pure stylisten een mening over hadden. Het ging om de kleur van de beenstukken, die dissoneerden op een hemeltergende manier met de rest van de Pedaleur tenue. Er werd ons toegezegd dat dit de laatste keer zou zijn dat wij dit affront zouden moeten aanschouwen. Ik hoop het echt want dit is toch moeilijk te verkroppen voor de puristen die wij zijn.
Haar moet ook nog besproken worden want ook haar, voornamelijk op de benen, verstoorde ook het wielergenot van vandaag. Er zijn nog steeds leden van de A-groep die, ongelooflijk maar waar, nog steeds met de volledige beharing op de benen rondfietsen. Anno 2019! Wielrennen is toch meer dan alleen maar een fiets met een krom stuur en een lycra-broek. We zeggen toch tegen collega’s, vrienden en volstrekt onbekenden dat we wielrenner zijn? Niet dat we fietser zijn. Fietsers hebben haar op de benen, wielrenners niet. Wielrenners zijn gesoigneerd en daar horen, ik kan er niets aan doen, geschoren benen bij. Maakt niet uit of men zegt of zelfs bewijst dat geschoren benen niet aerodynamischer zijn of dat het voor het vallen geen voordeel heeft bij het behandelen van eventuele schaafwonden, tabak op de benen ziet er gewoon niet uit. Een beetje ijdelheid kan geen kwaad heren.
Dan nog even over de man met bier: het waren er drie!


...alle blogs...