Blog

Blogs uit 2016. Blogs tonen van jaar -->  2013  2014  2015  2016  2017  


Kokosmat!

16-10-2016
geplaatst door: Jack

Alhoewel het officiële seizoen van de Pedaleur er al op zit, we reden de slotrit al een aantal weken terug, werd er gezien de zonnige weersvoorspellingen toch nog een ritje georganiseerd. Tom Hansen werd tot wegkapitein gebombardeerd of had ie toch zichzelf naar voren geschoven?
De afspraak was gezet op half negen en op dat tijdstip stonden er 9 Pedaleurs klaar om Tom’s rondje te rijden, Tom was iets te laat maar het was duidelijk, hij had flink hard gereden om toch op tijd te zijn. Hij werd geëxcuseerd.
De ronde van vandaag, zonder pauze volgens de kapitein want 100km ritjes zijn te kort voor koffie (Zo!!!), was gepland via Keijenborg-Vorden-Lochem (wat was het licht mooi tussen Vorden en Lochem of was ik de enige die dat zag?)-Almen(want de spoorovergang was dicht)-onderlangs Zutphen-Voorstonden(dat heb ik opgezocht hoor)-Hall-Eerbeek-Laag Soeren-Lange Juffer-Doesburg naar Doetinchem.
Tempo was lekker, uiteindelijk reden we dik boven de 34km/u; da’s niet verkeerd voor halverwege oktober. Bij het Twentekanaal in de buurt van Almen was er een spoorwegovergang afgesloten zodat de route iets werd aangepast zodat we door Almen moesten rijden. Hier waren we toch even tegendraads en werd er bij de ‘Hoofdige Boer’ in de remmen geknepen. De rebellen in de groep wilden koffie en taart. Het was zoals altijd erg lekker, zeker de Honing Notentaart. Een aanrader!
Na de koffie moesten we weer even wennen aan de temperatuur want het was nog best fris. Gelijk maar gas geven dus want dat helpt het beste tegen koude vingers, tenen en neuzen.
Via een mooie slingerroute reden we naar Laag-Soeren waar we de Lange Juffer nog eens een keer gingen aanvallen. Het tempo lag lekker hoog en volgens mij heeft iedereen hier toch wel even in het rood gereden. Kort na elkaar kwamen we allemaal boven en daarna kon het laatste stuk naar Doetinchem ingezet worden.
Bij Doetinchem had iedereen voldoende beweging gehad en konden we van onze welverdiende rust gaan genieten. Ter info, wel WK op de bank gekeken en niet in slaap gevallen!
O ja, de titel van dit stukje.
Kokosmat (v.(m.)), mat uit kokosvezels (uit van Dale Groot Woordenboek der Nederlandse Taal).
Voor de rest kan ik alleen dit erover melden, ‘what happened in Almen stays in Almen’ om maar eens een cliché te gebruiken.
Tom bedankt voor de mooie rit. Erg van genoten.


De Pedaleur draait doorrrrrrrrr !

09-10-2016
geplaatst door: Nico de Jong

We waren al een poosje gewend aan zomers weer, maar vanmorgen was het voelbaar dat het toch echt al oktober is. Toch weerhielden de kou en de mist 8 Pedaleurs er niet van om een lekker najaarsritje te gaan rijden en vertrokken 2 dames en 6 heren onder leiding van Harry om 9 uur voor een ritje door de Achterhoek. Gelukkig brak al snel de zon door en konden we wat opwarmen. In een heerlijk relaxed tempo reden we naar “De Hoofdige Boer” in Almen waar we zouden pauzeren.

Mathijs van Nieuwkerk, de presentator van De Wereld Draait Door was hier ook neergestreken tijdens zijn wekelijkse hardlooprondje. Hij herinnerde zich RTC de Pedaleur nog van een fotosessie op een moederdag een paar jaar geleden. Trots vertelden we hem dat vandaag ons 80-jarige erelid Jan Gerritsen meefietste. Mathijs was zeer onder de indruk. Misschien een item voor een toekomstige DWDD uitzending…..?

Na de pauze was het opnieuw genieten. Prachtig herfstweer, rustig tempo, schitterende omgeving. Via de nieuw geasfalteerde Varsseler Ring reden we weer op huis aan. Harry Bedankt !


Fietsles

24-09-2016
geplaatst door: Wil Lanters

Afgelopen maandag met Karsten Kroon gefietst op Papendal. Mooi begin van de werkweek!



Ginkelse Heide

18-09-2016
geplaatst door: Jack

Voor degene die mij een beetje kennen, weten dat ik, een jongen uit het altijd vlakke Zeeland, niet zo dol op klimmen ben. D.w.z. klimmen op de fiets want op ieder andere manier vind ik het best aangenaam. De email van Sebastiaan waarin hij ons uitnodigde vandaag met hem mee te rijden naar de Ginkelse Hei gaf bij huize van Alten niet direct aanleiding tot ongebreidelde feestvreugde. Alhoewel ik uit Zeeland kom weet ik dat tussen het doel van vandaag en Doetinchem een hoop grond ligt waar de wielerliefhebbers in groten getalen (zo hoor je dat te schrijven volgens het Genootschap Onze Taal) op af komen. Ze komen dan af op namen als de Rozenbos klim, Posbank, Emmapiramide
en de Schaapsallee en wij ook dus.
Het begin was helemaal naar mijn zin, wind en vlak, we slingerden van Doetinchem naar Doesburg via een niet al te gebruikelijke route. Een lust voor de ‘vlakke’ wielrenner.
Na de brug van Doesburg doemde de Veluwezoom al op waar bovengenoemde klimmetjes op ons kleine groepje te wachten lagen. Ik vreesde de Lange Juffer maar die lieten we rechts liggen. Via het ‘nieuwe’ fietspad reden we naar de Steeg en verder richting Rheden. Daar wachtte de eerste echte beproeving van de dag, de Rozenbosklim, die dapper door Wendy en Sebastiaan werd opgereden. Ze reden een heel mooi strak tempo tot het moment dat ‘het spel op de wagen’ kwam en er door iedereen flink geknald werd tot we zo’n beetje voorbij Rozendaal waren. Boven op de klimmetjes werd netjes gewacht op elkaar wat geen enkel probleem was want de groep was sterk en de verschillen dus klein.
Na het klimgeweld was het tijd voor wat historische grond, de Ginkelse Heide. Werden daar gisteren nog de Airborne Luchtlandingen uitgevoerd als eerbetoon aan de helden die onze bevrijding in gang gezet hebben, vandaag was het ons territorium.
De koffie was gepland bij ‘de Mossel’ in Otterlo, een heel mooi plekje om even een kop koffie met taart te nemen.
Na de koffie werd een ‘omtrekkende beweging’ via Hoederloo en Loenen naar de Schaapsallee gemaakt. Hier konden de liefhebbers, ik hoorde daar inmiddels ook al bij, nog één keer het gas vol open trekken. Dat werd dan ook naar hartenlust gedaan, kop over kop ging het met een respectabel gangetje naar boven. De afdaling van de Lange Juffer was daarna een aangename en welkome afwisseling. Het laatste stuk werd de rem er nog steeds niet echt erop gelegd en een paar dapperen sprintten nog even af bij het bordje Doetinchem. Een mooie afsluiting van een mooie, vermoeiende maar vooral leuke fietsochtend.
Ik ben denk ik om! ‘Klimmen’ is leuk! Al zal ik het niet nalaten om volgende keer weer te klagen, aan te geven dat Zeeuwen niet kunnen klimmen en dat vlakke wegen veel leuker zijn! Luister er niet naar want het is allemaal toneel. ;-)


Moet ik een ander type fiets kopen?

11-09-2016
geplaatst door: Jack

Moet ik een andere fiets gaan kopen? Na de onverharde strook van vorige week, zie de blog ‘Diepenheim in de regen’, deze week weer aan gravel-racen gedaan. Was het vandaag bij die ene strade bianche gebleven dan was dit dilemma niet ontstaan. We hebben echter ook best wel wat steentjes gezien en ook een weg met heel veel gaten erin. Wordt dit standaard bij Pedaleurritjes? Voor wie ook met de vraag zit of een andere fiets nodig is, zie bijgaande link voor hulp: www.http://www.cannondale.com/nl-NL/Europe/Bike/ProductDetail?Id=bc987889-d144-4c77-a709-1e76e2ba280c . Amerikanen zijn hier gek op maar daarvan gaan velen op Trump stemmen dus of je ze serieus moet nemen….
Zonder gekheid, Bernard had een mooie rit naar Duitsland voorbereid. Met zijn achten vertrokken we van het bekende adres. Rick verliet ons al voordat we bij Azewijn waren aangekomen dus met zijn zevenen moesten we verder; 6 man en één heel sterke vrouw (Wendy).
Bij Netterden de grens over om richting de brug over de Rijn bij Rees te rijden. Vandaar onderlangs Kalkar richting Louisendorf wat volgens Laurens mooier op google earth is dan in ’t echt en misschien is dat wel zo. In Kleef wat klimmetjes voor de kiezen gekregen, waaronder de Königsallee (wanneer ga ik nu eens leren hoe lang dat ding is??). Opmerkelijk was de plakzooi die op de weg lag op de klimmetjes; het plakkende, zuigende lawaai van de banden maakte de klimmetjes zeker 35% zwaarder.
De koffie werd gedronken bij het ‘Altes Landhaus im Forstgarten’ waar de hond op ons lag te wachten, de koffie goed was , de stukken taart gigantisch waren en de bediening allervriendelijkst.
Na de koffie, had menigeen ‘last’ van de stukken taart, maar Bernard had hier gelukkig rekening mee gehouden en geen noemenswaardige klimmetjes tot het Peeske gepland. Eerst moesten Zyfflich en Leuth aangedaan worden voordat we via Düffelward naar Emmerich konden snellen. Tijd genoeg dus om de taarten te verteren.
Bij thuiskomst hadden we dik 120km op de teller en een mooie rit met alles erop en eraan gereden. We hebben steentjes gezien, gravel gereden, wegen met putten ervaren, wat geklommen, hele grote taartstukken gegeten en het goed naar de zin gehad. Kortom een prima dag!
O ja, dan nog het tweede dilemma van de dag. Welke foto te plaatsen? Na lang nadenken toch niet voor de foto van het grote stuk taart gekozen maar voor een actie foto waarop Wendy de Pedaleur-heren leidt.


Diepenheim in de regen




04-09-2016
geplaatst door: Jack

De voorbereidingen voor de rit van vandaag begonnen eigenlijk gisteren al want de weersvoorspellingen zagen er voor deze zondag niet erg aantrekkelijk uit en dus werden buienradar en andere weersvoorspellende apps en sites veelvuldig bekeken. Hopende dat die ene site of app toch een morgen zonder regen zou aankondigen; ijdele hoop want dat was helaas niet zo. Toch de wekker maar gezet, zij het op een wat later tijdstip dan normaal want mocht het slecht weer zijn dan was ik in ieder geval niet heel vroeg opgestaan.
Vanochtend bij het afgaan van mijn wekker bleek het helaas (of toch eigenlijk helemaal niet helaas) helemaal geen slecht weer te zijn en ook voor de rest van de morgen zag het volgens de buienradar redelijk uit. Dat betekende haasten want een half uur tussen wakker worden en paraat staan bij de Pedaleur is geen sinecure! Aankleden, ontbijt naar binnen proppen en ergens ook nog de tanden poetsen en naar de Pedaleur speren. Daar was het op een groepje mountainbikers na niet zo heel druk. Om acht uur, toen de mountainbikers stipt vertrokken, waren er welgeteld 9 renners aanwezig. Er moest eerst even overleg gepleegd worden, gaan de A- en B-rijders samen rijden en gaan we de rit van Nico doen of die van Laurens. Beide kwesties werden snel opgelost, het werd samen en Laurens’ rondje naar Diepenheim.
Laurens had wel gezegd dat we naar Diepenheim zouden gaan maar de eerste kilometers gingen we toch echt de andere kant op. Enigszins ‘ongerust’ hebben we hem daar toch een paar keer op gewezen. Na Langerak, Keijenborg, Medler en Lochem, allemaal met het windje in de rug, dus voorspoedig, ging het dan toch eindelijk meer naar het oosten. Een opluchting voor degenen die dachten zo nooit in Diepenheim te komen. Na Gelselaar doemde al snel Diepenheim, altijd bruisend behalve vandaag, op. Vlug doorgereden want de koffie-locatie was volgens Laurens in de buurt. Sympathiek als hij is had hij voor de koffie een soort van lusje gemaakt zodat we al even aan de opdracht voor na de koffie konden ‘ruiken’, namelijk een stukje tegen de wind in rijden.
Bij hotel & restaurant ’t Holt mochten we in de remmen knijpen, hier mochten we op adem komen, de reserves weer aanvullen en wat dies meer zij. We besloten om buiten te gaan zitten want de temperatuur was aangenaam. Het begon tijdens onze pauze een partij te hozen dus de timing was perfect. Na de pauze hadden we nog wel wat regen maar dat mag geen naam hebben in vergelijking met wat tijdens de pauze viel.
Op de terugweg bleek de wind toch een pak minder te zijn dan we aanvankelijk dachten. De opwinding kwam nu door een stuk weg, waar duidelijk werd aangegeven dat de weg was afgesloten, dat perfect in de Strade Bianche zou passen. Gelukkig leverde dat geen lekke banden op, alhoewel er niet veel later bij Tom of Rick (die gasten zijn niet uit elkaar te houden ondanks dat de ene rode sokken aan had en de andere witte :-) ) een lekke band te betreuren was. Via Haarlo en Beltrum, waar het jaarlijkse dorpfeest bijna ging beginnen, richting Zieuwent en van daaruit via Heelweg-west naar Doetinchem.
Het was een mooi ritje en het is een cliché maar de thuisblijvers hebben wat moois gemist en hadden weer eens geen gelijk.
Dank aan Laurens voor de mooie rit!
Jack


Buienradar-verbod ;-)

04-09-2016
geplaatst door: Nico de Jong

Vanmorgen stonden er slechts 8 A en B-renners klaar voor de zondagse rit. Oorzaak van deze bedroevend lage opkomst ? De weersverwachting; in casu Buienradar. Niet het weer zelf, dat was, op een klein buitje na, prima, maar de verwachting ervan.

Een wijs man zei ooit “de mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest”. En dat klopt als een bus. We worden een generatie van slapjanussen die slechts bereid zijn om bij een temperatuur van tenminste 22 graden en een windkracht van maximaal 3 bft. de fiets uit de schuur te halen. Geen ontberingen graag ! De grote schuldige hieraan is Buienradar. Wanneer er een plukje wit boven de Azoren wordt gesignaleerd, is dit een excuus om de fiets de fiets te laten, hopend op beter weer.

Hoe zou onze wereld er uit hebben gezien als onze voorouders over Buienradar beschikten ? Zou Amerika ooit ontdekt zijn, als Columbus bij het eerste regenbuitje rechtsomkeert had gemaakt ? Was Hannibal ooit met zijn olifanten over de Alpen getrokken als hij de sneeuwradar had geraadpleegd ? De top van de Mount Everest zou nooit bedwongen zijn. Sir Hillary Edmund had zich wel tien keer bedacht als hij had geweten hoe het daar kon spoken. De Noord- en Zuidpool zouden tot op de dag van vandaag onontgonnen gebieden zijn. De mannen van het Behouden Huis zouden nooit en te nimmer van Nova Zembla zijn teruggekeerd. De Vikingen hadden nooit Dorestad bereikt en Kaap Hoorn was nog nimmer gerond.

Als wij ooit échte Pedaleurs willen worden, moeten we ons niet meer laten leiden door Buienradar. Daarom ben ik voor een verbod op het raadplegen van Buienradar, ingaande 2 dagen voor aanvang van een rit. Een renner die met de Buienradar-app op zijn smartphone wordt betrapt moet meteen worden geroyeerd als lid. Buienradar is alleen nog maar toegankelijk voor onze wegkapiteins. Als de wegkapitein zegt dat het kan, wordt er gereden, punt. Geen gezeur. Gewoon iedere zondag 8 uur vertrekken, tenzij de wegkapitein zijn veto heeft uitgesproken.
Afgesproken ?

PS: wat ik over Buienradar schreef geldt ook voor Weeronline.


Clubweekend 2016: kort en prachtig

30-08-2016
geplaatst door: Laurens Gerner

Na de bankencrisis, problemen in de bouw, malaise met pensioenen en financiële tekorten, hebben wij als club, na een reeks vette jaren met een vierdaags en later driedaags clubweekend, de broekriem nog verder aangetrokken en besloten tot het organiseren van een ‘schamele’ tweedaagse. Ga je dan als club door een diep dal? En zo ja, hoe ver reikt dat dal en waar eindigt dit? Of wordt het dal steeds groener en de beklimming er na nog mooier? Een ding is zeker dit nieuwe concept voldeed aan alle verwachtingen.

Zaterdagmorgen, kwart voor acht. Alle mannen en vrouwen zijn ruim voor vertrek aanwezig bij Wielerhuis De Pedaleur in Doetinchem. Ze hebben er duidelijk zin in. Niks geen overvolle weekendtassen en tig auto’s voor de heen- en terugreis. Nee, slechts een racefietsje onder hun bibs, een rugzakje met wat spulletjes voor de avond en nacht en getooid in strakke wieleroutfit staan de afgetrainde lijfjes klaar. Ook de weersverwachting is voortreffelijk, twee dagen tegen de dertig graden, wind uit diverse richtingen met slechts een beetje kans op onweer, je kan het eigenlijk niet beter hebben.

De tasjes gaan in de bus van Toon of Wim, het is maar hoe je ziet, en ‘daar gaan ze dan de wielrenners van de Pedaleur’, hoor ik de cameraman nog roepen. Een groep van 13 A- en B -rijders en een tweede groep met een afvaardiging van maar liefst 12 C-rijders. Elke groep met dezelfde pauzeplaatsen, eindbestemming, evenveel plezier en passie, alleen een iets andere route en voor iedereen te doen.

Na zo’n tweeënhalf uur (65 a 75 km), werd het tijd voor een koffiestop. De ene groep had zich nog niet genesteld op het terras of de andere groep arriveerde ook al. De Duitse Kuchen smaakte voortreffelijk, zoals we dat van onze oosterburen eigenlijk ook niet anders kennen. En het Känchen koffie, dat meer dan twee volle bakkies opleverde, verplicht ons, de A- en B rijders toch iets meer tijd voor de pauze uit te trekken dan we gewend zijn, met plezier overigens.

Via schitterende wegen rond Coesfeld en Billerbeck vervolgden we onze koers in noordelijke richting. In het pittoreske centrum van Steinfurt namen we weer plaats op het terras en maakte menigeen zich klaar voor het heerlijke Brötchen Westfahlen met een, jawel een Afri-cola. Een wat? Een Afri-cola. Had ik het toch goed gelezen. Nou, met deze hitte smaakt ook deze cola als geen ander. Wat viel hier verder nog te beleven? Uitzicht op spelende kinderen in een waterfontein, een passerende vrouw in een bijzondere klederdracht (maar dat dacht zij misschien ook van ons) en een cabriolet van een lokaal merk. Tijd om op te stappen richting ons einddoel van de eerste dag, Hotel Evering in Emsbüren.

Daar aangekomen konden de fietsen in garageboxen en wilden we eigenlijk maar een ding, zo’n heerlijk halve liter Weizen, of twee. Genieten was het. Een prima hotel, heerlijk diner, goede slaapkamers. Top geregeld Bernard, Nico, Andre en Ronnie!

De terugweg voerde al snel naar Twente, via Losser, het Dinkeldal naar Hertme. Schitterende wegen, maar wat een wind tegen op de terugweg. Op de Holterberg gingen de remmen er even helemaal vanaf en werd er in kleine groepjes flink afgezien. Met pap in de benen naar Rijssen voor wederom een geweldige lunch en met 26 personen aan één tafel! Toen werd voor sommigen duidelijk dat de Apenberg ook nog kwam, nam het zweten alleen maar verder toe. Dan maar een extra kroketje. Al met al hebben we genoten van schitterde dagen, prachtige wegen, gezelligheid en dat in twee dagen. Kort misschien, maar allemachtig prachtig.


Het waren er twee!

29-08-2016
geplaatst door: Wil Lanters

Zondagavond 28 augustus bij thuiskomst na ons jaarlijkse clubweekend heb ik toch maar even in m'n wielerbroek gekeken.
Gelukkig, het waren er twee! Even dacht ik in het bezit te zijn van een derde bal. Zowel in theorie als praktijk zou het kunnen. Wat wil je, twee etappes van 190 km. Het waren gelijk mijn langste etappes van de afgelopen tien seizoenen.
Ga er maar even voor zitten, dit is nog maar de inleiding van mijn verhaal. Er komt nl. nog veel meer wat goed ging tijdens het clubweekend van RTC de Pedaleur.

Wat dachten jullie van het prachtige weer wat ons ten deel is gevallen. Materiaal pech? Enkele lekken banden, mag je toch niet klagen.
Om jullie nog meer in hosanna-stemming te brengen wil ik het graag hebben over de fantastische route naar onze overnachtingsplaats, Emsbüren, in Duitsland. De route leidde ons o.a. via Coesfeld waar onze klimmersbenen werden getest.
Onderweg veel buizerds, windmolens en mais gezien wat wil zeggen dat we over mooie verkeersluwe wegen hebben gefietst op het het platteland. De routes van de A/B groep (13 renners) en de C groep ( 12 renners) waren zo in elkaar geknutseld dat de twee ploegen elkaar op de pauzeplekken ontmoeten.

Bij aankomst bij hotel Evering in Emsbüren werden we verrast door de prima accomodatie, einfach grossartig. Aan alles is gedacht, onze fietsen werden netjes opgeborgen in garageboxen en de eetzaal werd 's avonds omgetoverd tot cinema waar onze Toon de filmopname van de zaterdag kon vertonen.
Heb tijdens de film even de zaal ingekeken en zag een prachtige doorsnede van onze wielerclub.
Na de nodige consumpties en gesprekjes moe maar voldaan naar bed.

's Ochtends na het uitstekende ontbijt stond iedereen fris en fruitig aan de start voor de terugreis naar onze Heimat. Het werd wederom een prachtige tocht o.a. door het mooie Dinkelland in Twente. De sterke wind begon wel een rol te spelen maar gelukkig hadden we in onze A/B groep enkele onvermoeibare locomotieven, die maken het voor de gewone stervelingen wat makkelijker.....sterven in het wiel is tenslotte ook niet alles.
Vandaag nog even de Sallandse Heuvelrug meegenomen, zoals altijd gaan er wat extra kolen op het vuur en worden de dijen flink op spanning gebracht.

De één na laatste stop was gepland in het Witte Hoes, nee niet het stulpje van Obama maar in Rijssen alwaar een zeer uitgebreide lunch werd geserveerd. Nadien tijdens het fietsen kwam ik erachter dat heel veel sinaasappelsap met enkele verdwaalde kroketten niet echt prestatie bevorderend werkten, maar dit ter zijde.
De nodige energie moest echter wel ingenomen worden want de tweede dag was een echte bergetappe. Hebben ze het in de tour over 2 of 3 bergen in een etappe....wat dacht je van de Holterberg, de Beuseberg, de Apenberg, de Lochemse Berg en tot slot de Kruisberg in Doetinchem.

Hier hebben we gezellig na geborreld en het weekend geëvalueerd. Gelukkig is het weekend voor geen enkele renner een kruisweg geworden al voelde het af en toe of het kruis weg was. De organisatie was in handen van Bernhard, Nico, Ronnie en André en was in één woord perfect! Namens alle deelnemers, Frank Kock, Ivan Buttner, Laurens Gerner, Peter Bisseling, Rob Thuis, Sebastiaan Holleman, Tom van Lent, Wim Waarnink (bedankt voor het beschikbaar stellen van de volgwagen inclusief chauffeur/verzorger Toon Tammel), Ad Smits, Edwin Janssen, Harrie van der Zanden, Jeroen Tousain, Joop Liebrand, Karel Oerlemans, Theo Steentjes, Tonny van de Berg en natuurlijk onze vrouwelijke kanjers Wendy Meerbeek, Petra Diesveld, Sandra van Gaalen, Lydia Lanters en ondergetekende, HARTELIJK DANK!!!!!!!

Het waren er twee, misschien volgend jaar toch maar weer drie dagen?

Zoals altijd met een sportieve groet,

Wil Lanters


grenzen van bronkhost

24-03-2016
geplaatst door: bert Veltman

De Grenzen van Bronckhorst
Zondag 24 april 2016 had ik me opgegeven om een als wegcaptain de route te bepalen voor de C-groep. Dit zou mijn eerste officiële optreden als wegcaptain worden dus ik wilde er wat moois van maken.
Een vriend van me had al eens een route uitgezet toen van vijf gemeenten de gemeente Bronckhorst werd gevormd. Voor de snelle jongens en meisje, die bij de nieuwe gemeente werkten, had hij een route van ongeveer 100 km. gemaakt, die overal langs de grenzen van de gemeente Bronckhorst liep. Vandaar de naam van deze tocht.
De week er voor had ik nog even de route voorgefietst om die zondag niet in de problemen te komen.
De weersverwachting zag er in de dagen ervoor niet zo gunstig uit, maar op die zondag gaf buienradar aan dat het rond 11.00 uur een bui kon geven.
Als wegcaptain kun je natuurlijk niet verstek laten gaan, temeer daar vrienden me hadden getipt dat er een aspirant lid mee zou fietsen. Nou die wil je binnen halen als lid, dus GAAN. Ruim op tijd ging ik richting De Pedaleur en daar aangekomen zag ik nog niemand. Wel stond er helemaal achter op de parkeerplaats een auto, die later in mijn richting kwam rijden. De bestuurder stapte uit en was in wielerkleding gekleed. Hij stelde zich voor als Harry Boesveld, het aspirant lid.
Hij had zich al afgevraagd of hij op de goede plek was, omdat hij niemand zag toen hij aankwam.
Ik beloofde Harry, dat wanneer er geen andere leden meer kwamen, wij samen zouden gaan.
Kort voor half tien kwamen Gerard Dieker en Henry Wijnroks aan en op het moment dat we wilden vertrekken verscheen Chiel Schenning.
Met z’n vijven togen we op pad. Het ging erg rustig omdat twee renners uit de groep nog niet zo veel kilometers in de benen hadden.
Het was het eerste gedeelte van de tocht droog, hoewel het stervens koud was.
Na ongeveer 50 kilometer, dit was rond 10.30 uur, kwamen er erg donkere wolken in onze richting. Henry vroeg of de pauzeplek al in de buurt was, waarop ik hem gerust kon stellen.
Kort daarop kwamen we aan bij Café – restaurant “’t Wapen van Medler” in het buurtschap Medler bij Vorden en wat bleek: GESLOTEN!!!
Kijk dit was nu even een minpuntje in mijn voorbereiding van de route.
Wel konden we daar onder een afdak schuilen voor de regen en werd er geopperd om vanwege de kou de route in te korten. Even overleg wat te doen en unaniem werd besloten richting Doetinchem te gaan.
Ik besloot via leuke wegen en binnendoor naar Doetinchem te fietsen. We kwamen toen ook door het buurtschap Linde, waar het “Proathuus” is. Misschien kunnen we daar een bak koffie scoren? Maar nee, deze ging pas om 11.00 uur open.
Gerard had echter bij de molen iets ontdekt waar je koffie kon krijgen. Toen hij naar binnen keek dacht hij de receptie te zien en verwachtte de zaal, waar koffie kon worden verkregen, er achter.
Wat bleek? Het was een ruimte van 4 x 4 meter met een tafel en zeven stoelen, waar je zelf koffie kon zetten. Ook kon je er limonade e.d. pakken en er waren ook marsen, nutsen e.d. te verkrijgen.
Gerard zette voor ons allemaal koffie en Harry trakteerde ons daarop als nieuw lid.
Bij een lekkere bak koffie de hagel- en sneeuwbui afgewacht en daarna door naar Doetinchem.
Al met al lekker gefietst en op 26 juni 2016 rijden we deze tocht nog een keer. Hopelijk is het weer dan beter en de deelname groter. Bert Veltman


Openingsrit 2016

20-03-2016
geplaatst door: Laurens Gerner

Ondanks dat de temperatuur nog veel te wensen over laat en kort voor de start nog een buitje viel, stonden er vanochtend bij Wielerhuis de Pedaleur maar liefst 47 pedaleurs klaar voor de gezamenlijke openingsrit. In gemixte groepen van A, B en C-rijders onder leiding van Harry van den Berg, Andre Burgers en mijzelf op naar de koffie en een beste krentenwegge bij Erve Kots. Een mooie rit waarbij je ook nog eens naast een van die vele andere leden kan fietsen en nader kan kennismaken. En we hebben er al weer een aantal nieuwe leden bij! Laten we er met zijn allen weer een schitterend, veilig en gezellig jaar van maken. Veel (fiets)plezier!
Jullie voorzitter, Laurens Gerner


Het wordt lente !

13-03-2016
geplaatst door: Nico

Vanmorgen stonden er maar liefst 23 Pedaleurs klaar om als B-groep een rit te gaan rijden.
Na een frisse start reden we langs de Oude IJssel richting Drempt en door de binnenlanden via een aantal "rechst-links" combinaties naar de IJsselbrug bij Doesburg. Hierna werd het nieuwe fietspad door de Havikerwaard gekeurd. Heerlijk in de zon, strak blauwe lucht en geen zuchtje wind (?) Via De Steeg en Rheden fietsten we richting Duiven, waar we bij de vuilverbranding linksaf sloegen richting Doesburg. Toen was het gedaan met lekker rustig peddelen in de zon. We kwamen er plotseling achter dat het wel degelijk woei. En hoe ! Het tempo werd noodgedwongen teruggeschroefd en er werd wat frequenter doorgedraaid. In het vlakke landschap was er geen enkele beschutting tegen de harde wind.
Omdat we Wim netjes thuis wilden afleveren zijn we via Angerlo terug gereden. Om de teller boven de 75 te krijgen werd er nog een laatste lusje achter Hummelo aan vast geplakt en reden we via de Witte Brink, Keijenborg en de Kruisberg terug naar huis. Onderweg sloegen er telkens wat Pedaleurs af, zodat ik uiteindelijk met een handvol ploeggenoten op de Huet belandde.
Al met al een lekker ritje. Een goede start van het seizoen !



Gezellig druk in Almen

06-03-2016
geplaatst door: Laurens

Terwijl de krokussen nog in bevroren toestand boven het gras uitstaken, reed ik naar de Pedaleur. Daar vandaan vertrokken we in lichte mist en voorzichtig zonnetje met zijn elven, waaronder een tweetal frisse gezichten: Wendy en Niels. Ook de anderen zagen er fris uit, de één met dubbele hoezen om de schoen en als ik het goed gehoord heb zelfs met eerst tape om schoen…, de ander met net iets te korte handschoenen en dus rode polsen. Via Drempt en Rha voerden we langs grote akkers, waar de zon de vette klei mooi deed glimmen. Op het dijkje na het kunstgemaal ging er voorzichtig eventjes een tandje bij. Iedereen was even op kop geweest voordat we bij de Hoofdige Boer in Almen aan de koffie met appeltaart gingen. Blijkbaar had iedereen de nodige reserves in de winter opgedaan, want ik heb geen slagroom gezien… Precies op tijd konden wij de stamtafel verlaten om de net gearriveerde C-groep plaats te bieden. Via mooie wegen langs Vorden en Keijenborg weer op hoes an. Na 80 km was dat zo ver, behalve voor een drietal enthousiastelingen. Zij konden het niet laten zich nog even te verbijten aan Peeskesbult. Wat een top dag om te fietsen.